İsgəndər Coşğun – Mehriban Olaq

Duyğularım dilə gəldi yenə,
Ey insanlar, qulaq asın mənə.

Nəq.:
Min könüldə bir can olaq,
Daha da mehriban olaq.
Mehriban, qayğıkeş bir insan olaq,
Mehriban olaq, mehriban olaq.

Təmiz eşqi, məhəbbəti tutaq,
Deyək, gülək qəm-qüssədən uzaq.

İllər ötür biz doluruq yaşa.
Məhəbbətlə vuraq ömrü başa.

Mus: Şəfiqə Axundova

—-

An Ode to Kindness

My tongue is inspired,
People, open your ears!

May a thousand hearts unite as one soul,
Full of kindness,
Care and compassion.

Hold fast to love and affection,
Laugh, banish sorrow.

The years pass, we live our lives.
Let us live with love to the end of our days.

Mus: Şəfiqə Axundova

Translated by Colleen MacDonell
http://speakazeri.blogspot.com/

Advertisements

insan insan derler idi
insan nedir şimdi bildim
can can deyü söylerlerdi
ben can nedir şimdi bildim

kendisinde buldu bulan
bulmadı taşrada kalan
canların kalbinde olan
inanç nedir şimdi bildim

bir kılı kırk yardıkları
birin köprü kurdukları
erenler gösterdikleri
erkan nedir şimdi bildim

muhyiddin der hak kadir
görünür herşeyde hazır
ayan nedir pinhan nedir
nişan nedir şimdi bildim

***
HUMAN HUMAN

What they call human
What is human now I know
Oh the living they chant
What is living now I know

He found it within
Not in the heartland
What lies in believer’s heart
The genuine faith now I know

../..

Muhyiddin says justice is a given
Contained in everything perceived
What is cloaked, what is naked
The true sign now I know

baxtiyar vahabzade

Bəxtiyar Vahabzadə – Örtmə pəncərəni…

Örtmə pəncərəni!..
Necə? Sətəlcəm?
Qorxmuram, qoy külək içəri dolsun.
Açıq qəlbim kimi qapım, pəncərəm
Dünyanın üzünə qoy açıq olsun.

Örtmə pəncərəni… Gəlir ilk bahar,
Gör çölün havası necə təmizdir.
Açıq pəncərələr, açıq qapılar
Dünyaya açılan gözlərimizdir.

Təzə bir havaya həsrət qalıb söz,
Söz də təzələnmək istəyir, dayan!
Dolsun otağıma, gəlsin iznsiz
Yellər pəncərəmi taqqıldatmadan.

Tufan istəyirəm, yandıra bilsin
Könlümün qaralan ocaqlarını.
Gəlsin, qarışdırsın, alt-üst eyləsin
Yazdığım, pozduğum varaqlarımı.

Stol arxasında gecəbəgündüz
Bir ömrü əritdim təzə söz üçün.
Gəlsin təzə fikir, gəlsin təzə söz,
Dünən yazdıqlarım köhnəlir bu gün.

İstərəm sabahı bu gündən bilim,
Könlümə nur qonsun, işıq çilənsin
Örtmə pəncərəni, örtmə, sevgilim,
Hava təzələnsin, söz təzələnsin.

****

Don’t shut the window

Forget pneumonia
And leave the window open.
I’m not afraid to let the wind flood in.
Let doors and windows be
As open as my soul to the world outside.

Push out the window for the coming spring.
Feel the freshness of this changing air.
Open windows, open doors.
What are eyes but for watching the world?

How my words long for new air,
Need refreshing like everything else.
I want the wind to rush into my room
Without asking or knocking at the door.

I want a storm that will blow
and brighten the fading embers of my spirit.
Let it rush in and rearrange my papers,
All my writings and rough drafts.

I’ve given my life to freshness,
Sitting at a desk for days and nights.
Let fresh thoughts float into my room
So that the poem I wrote only an hour ago
Will already seem stale to you.

Today I wish to see tomorrow
Lighten my soul and cheer my heart.
Don’t shut the window, my love, don’t.
Let this new air brighten the world.

Translated from the Azeri by
Shahla Naghiyeva and Peter Makuck (USA)

 

Büyük Rus milletinden özür

Ben bir Türk şairi, Hüseyin Haydar,
Kahpece işlerin, karanlık dümenlerin görgü tanığı.
Suça batmışların sorgu günü gelecek elbet,
Fakat suçlu benim bugün, önümde işlendi cinayet.
Engelleyebilirdim mutlak, engelleyemedim.
Ben bir Türk devrimcisi, Hüseyin Haydar,
Özür diliyorum büyük Rus milletinin her ferdinden.
Bozkırların, dağların ve steplerin mertliğiyle,
Bağışlasın beni, yüce Lenin’in ülkesi,
Suçlu benim, gözümün önünde vuruldu kardeşlik,
Durdurabilirdim mutlak, durduramadım.
Bu suç bir aymazın suçu değil, benim suçum,
Memleketime sahip olamamışım demek,
Yeterince yanamamışım vatan ocağında.
Bağımsız Türkiye’nin ve Avrasya’nın başı için,
Sesleniyorum türkülerin ve destanların diliyle.
Özür diliyorum Mayakovski’den ve Gorki’den de,
Faşist orduların işini bitiren İvan’dan.
Vatanseverlik savaşının her kahramanından,
Çoluk çocuk, kadın erkek, asker sivil,
Tam 23 milyon yüz bin şehitten ve Gagarin’den.
Kurtuluş Savaşımıza el veren moy brat’tan,
Semyon Aralof ve ipe giden Tanya’dan
Ve yoksul kesesinden tenekeyle altın gönderen,
Devrimci Rus köylüsünden özür diliyorum…
Özür diliyorum Dumlupınar şehitlerinin huzurunda,
Demirin, çeliğin ve yüksek fırınların namusuyla,
Ve on binlerce tüfeğin, topun, kılıcın.
Ben bir Türk şairi, Hüseyin Haydar,
Suçumu itiraf ediyorum, yüzümü güneşe dönerek:
Ülkemi kör karanlıktan kurtaramamışım demek.
Özür diliyorum büyük Rus milletinden,
Diz çökerek Olgen Peşkov’un annesinin önünde.

*Moy brat: (Rusça) Kardeşim.

*Olgen Peşkov: Düşürülen Rus uçağının emperyalist cihatçılarca şehit edilen kahraman pilotu.

—-

“I, the Turkish poet Hüseyin Haydar,
I have witnessed dark and shameful acts,
However, I am sure that they will judge all of the damned villains.
It is unthinkable, but this crime
Happened in front of everyone, and my fault is,
I could have tried; I could try to stop him,
But, unfortunately, I realized it late.
I, the Turkish revolutionary Hüseyin Haydar,
To every Russian, to all the people: I’m sorry.
Courage of the Russian mountains, plains and steppes
Forgive me, the land of the great Lenin.
Before our eyes were torn fraternal bonds,
All this happened in front of me.
I might, I could have prevented it,
Reckless we were not, that is only our fault,
That we are not masters of our own country,
That the fatherland torch shines so little.
And so I turn to Eurasia and Turkey,
In songs and in prayers forgiveness I ask
From Mayakovsky and Gorky,
From Ivan soviet who protected
From Nazis his land.
I ask for Pardon from country heroes
Women, men, children and the elderly,
Of 23 million people who died
And Gagarin who accomplished his feat,
And the Soviet brother that gave us his hand
In our great national war.
Of Simona Aralova (authorized representative of the RSFSR in Turkey —RT) I ask forgiveness
And Russian women, who lasted through the war,
All those who have generosity of their soul
Showered blessings in a difficult moment.
I ask forgiveness of the Russian peasants,
Of the Russian revolutionary.
In the presence of all those who died in the war,
In the presence of thousands of rifles and shotguns
I state boldly:
I, the Turkish poet Hüseyin Haydar,
I admit I’m guilty, turning my head to the light.
I could not from shame save my country
Great Russian people, forgive me for it.
And bowing my knees, I beg forgiveness from the mother of Oleg Peshkov.”

—-

Извинение перед великим русским народом
Я турецкий поэт Хюсейн Хайдар
Стал свидетелем подлых и темных деяний,
Однако уверен я в том, что будут судить всех злодеев проклятых
Немыслимо, но преступление это
Вершились у всех на глазах, и вина моя в том,
Что я мог бы, я мог попытаться пресечь его,
Но к сожалению, осознал это только потом
Я турецкий революционер Хюсейн Хайдар
У каждого русского, у русского всего народа прошу прощения я
Мужеством русских гор, равнин и степей
Да простит меня земля великого Ленина
На наших глазах были порваны братские узы,
Все это случилось и у меня на глазах
Я мог бы, я мог воспрепятствовать этому
Беспечны мы не были, в том лишь вина наша,
Что мы не хозяева у себя в стране
Что светит так слабо отечества светоч,
И поэтому к Евразии и Турции обращаюсь я
В дестанах и песнях прощенья молю
У Маяковского и у Горького,
У Ивана советского, защитившего
От фашистов землю свою
Прощенья прошу у героев страны,
У женщин, мужчин, стариков и детей,
У 23 миллионов погибших людей,
И у Гагарина, свой подвиг свершившего,
И брата советского, что руку нам подал
В нашей великой национальной войне
У Семена Аралова* прощенья прошу
И женщин российских, прошедших войну,
У всех тех, кто щедростью своей души,
Осыпал нас благами в минуту трудную
Я прощенья прошу у крестьянина русского,
У русского революционера
В присутствии всех, кто погиб на войне,
В присутствии тысяч винтовок и ружей
Я заявляю смело: Я турецкий поэт Хюсейн Хайдар,
Признаю я вину, повернув свою голову к свету
Я не смог от позора спасти свою страну
Великий русский народ извини меня за эти
И колени склонив я прощения прошу у мамы Олега Пешкова.

—-

İslam Seferli – My enticing lover

Spring roses have touched my hair
My enticing* lover has come to my mind
One beauty is destined for every lover
So you too, my love, have come to my mind**
My enticing lover has come to my mind

My eyes are watching the road, my ears listening the sound
I cannot forget you even at my last breath
You, the one with the gazelle look eyes
you, the one with the figure like a melody,
My enticing lover has come to my mind

I am on a mountain path without you, in this early time of the morning***
Tulips and roses that are, like orphaned doves,
Have asked me, why are you alone?
You, my love, have come to my mind, in this far away land**
My enticing lover has come to my mind

* nazende = the combination of enticing, nice, coy, coquettish, flirtatious
** aklıma düştün = you have popped out of nowhere into my mind
* seher = a specific time just before the sun rises
** gurbet = any land, city the person consideres “not his home”, where he is a stranger

Translated By Deniz Doğan

İslam Seferli – Nazende Sevgilim

Değdi saçlarıma bahar gülleri
Nazende sevgilim yâdıma düştün
Sevenin bahtına bir güzel düşer
Sen de tek sevgilim aklıma düştün
Nazende sevgilim yâdıma düştün

Gözlerim yoldadır, kulağım seste
Ben seni unutmam en son nefeste
Ey ceylan bakışlım, ey boyu beste
Gurbette sevgilim aklıma düştün
Nazende sevgilim yâdıma düştün

Sensiz dağ yoluna çıktım bu seher
Öksüz kumru gibi güller lâleler
Sen niye yalnızsın?” sordular eller
Gurbette sevgilim aklıma düştün
Nazende sevgilim yâdıma düştün

İslam Səfərli – Nazəndə sevgilim yadıma düştün

Dəydi saçlarıma bahar küləyi,
Nazəndə sevgilim, yadıma düşdün.
Hərənin baxtına bir gözəl düşər,
Son dətəkcə mənim adıma düşdün,
Nazəndə sevgilim, yadıma düşdün.

Sənsiz dağ döşünə çıxdım bu səhər,
Ötdü qumru kimi gur şəlalələr.
De, niyə yalqızsan, sordu lalələr,
Qövr etdi niskilim, yadıma düşdün,
Nazəndə sevgilim, yadıma düşdün.

Bir müddət dost kimi gəzdik yanaşı,
İncitdim qəlbini, mən oldum naşı.
Sənsiz, ey gözəlim, bağrımın başı
Oldu dilim-dilim, yadıma düşdün,
Nazəndə sevgilim, yadıma düşdün.

Lowpoly Studio

Posted: 05 February 2016 in Genel
Tags:

poco_slider_img01

http://lowpolystudio.com/

https://www.facebook.com/Lowpoly-Studio-1451755538472066/timeline

Elçin İsgəndərzadə

 

Elçin İsgəndərzadə – BİR EŞQİN SİMFONİK MELODİYALARI

MELODİYA – 1

Sənin nömrəni yığıb
telefon dəstəyində
eşitsəm qəmli səsini birdən;
o ötən günlər qayıdar geri –
ötən günlərə dönərəm mən.
Payız yağışları da,
təklik də, tənhalıq da
bir saz havası kimi
əyləndirər könlümü…

MELODİYA – 2

Bu qarlı qış günündə
öz başıma gələnlər
bir bəyazlıq içində
özgəsinin qədəritək görünür indi mənə.
Bu qarlı qış günündə
bir qədim eşq nəğməsinə,
bir kövrək təsəlliyə möhtacam yenə…

MELODİYA – 3

Ölsəm, mənə yas saxlama,
yas saxlama, ağlama.
Xatırla ilk təbəssümü,
xatırla, ilk görüşü, xatırla,
xatırla, ilk öpüşü, xatırla…
indi gecə saat iki, –
nə sən mənimkisən,
nə mən səninki…

MELODİYA – 4

Dostlar, qardaşlar,
İçimdə birdən qasırğa başlar
Bütün cahanda ,
yalqız qaldığım bir anda.
Ürəyim ağrısa da
bir nəğmə oxuyuram özüm özümə.
Oxuduğum nəğmə bitər – bitməz
bir bəyaz ruh görünər gözümə.
görünər bir anlığa
və nur saçar içimdəki qaranlığa…

MELODİYA – 5

Qara məzar sükutu
kölgə salıb bu doğma yerlərə.
Allahım, nədir günahı –
yay bürküsündə titrəyir, donur
bu yerlərdən ötüb keçən
qərib yolçunun ahı.

MELODİYA – 6

Bahar səhər şehiylə
bir misra şeir yazıb
yaşıl gül yarpağına.
Bir quşcuğaz uçub qonub
gül budağına –
oxuyur o şeiri,
bizsə yalnız
o şeirin qoxusunu duyuruq…

MEDOLİYA – 7

Mən bizim keçmişimizdə
yaşayıram sənsiz.
Bizim keçmişimizdə
buludsuz göy üzü
və mavi dəniz…
İndi keçmişimizdən
geri dönə bilmirəm mən…

MELODİYA – 8

Mən səni qısqanırdım
Göydə buluda, quşa,
yerdə çiçəyə, gülə.
Gözlərin yadımdan çıxıb,
amma ürəyimin yaddaşında
səssiz-səssiz ağlayırsan hələ…

“Ulduz” jurnalı

MELODY- 1

If I call your numbers,
if I hear your sad voice
on the telephone receiver,
those past days will return.
I can turn into the past days.
The autumn rain,
to be all alone and in solitude
will amuse me like a saz melody.

MELODY -2

On that winter day
those that had happened to me
seemes to me like the other’s fate
inside the whiteness.
On a winter day
I am in need of an old love;
I am in need of sensitive consolation again.

MELODY -3

If I die once,
don’t mourn my death.
Don’t mourn
Don’t shed tears.
Remember the first smile.
Remember the first rendezvous.
Remember the first kiss.
Now it is two o’clock in the night.
Neither are you mine.
Nor am I yours.

MELODY -4

My friends, my fellow brothers!
If suddenly a whirlwind starts in my heart,
when I am all alone in this world.
Though my heart aches,
I am singing a song to myself.
As soon as I finish the song,
I will sing again.
A white spirit is before my eyes.
I see it for a moment which
brightens the darkness in my heart.

MELODY -5

The black silence like a grave casts a shadow on this native place.
My God, does the sigh carry any guilt of a strange wayfarer who passed on this way?
This sigh vibrates and is frozen in the proximity of these places.

MELODY- 6

Spring has written a hemistich of a poem
with the morning dew
on the green stem of a flower.
A little bird flew and
perched on this flower’s petal.
This bird is singing a poem.
We only feel the taste of this poem…